Rzeźba jest szczególnie silna metoda wyrazu. Jej forma ma zupełnie inne znaczenie niż dwóch wymiarach malarstwa. W rzeźbie forma jest wszystkim. Ten zbiór przedstawia kilka rzeźb. Pierwsza jest rzeźba należąca do cyklu dyplomowego „Człowiek w przestrzeni”. Bardziej niż w malarstwie odzywa się wątek egzystencjalny, nie zmiękczony kolorystyczną elegancją. Drapieżność, ale zarazem delikatność i subtelność dramatyczne formy przeraża. Motyw przemijania jest dominujący, jednak przebija się przez tę brzydotę jakaś przejmująca czułość, miłość. Rzeźba p.t. „Maska” jest ilustracją zachodzących w nas, sprzecznych przeżyć, dwutorowości myśli i uczuć, pod jedną i tą samą twarzą, opowiada o odczuciu strasznego tragizmu którym nie można się podzielić ze światem zewnętrznym.